دروغ پردازان رسوا شدند. ایه الله العظمی بهجت قطعا قمه زنی را حرام می دانند...

الحمدلله سایت کتاب دست پنهان به آدرس www.dastepenhan.com در نقد و تحلیل قمه زنی و آثار سوء آن در رسانه های ضداشیعی و ادله متعدد علما در تحریم ان راه افتاد.این مطلب هم همراه سی دی این کتاب بود...حتما کتاب مذکور را بخوانید که ارزش خواندن دارد...

اخیرا وبلاگی به نام نقد انحرافات عزاداری، حرمت قمه زنی  که می کوشد ادله متعدد علمای فهیم را درباره حرمت بدعت قمه زنی مستندا بیان کند مطلب بسیار جالبی را از رسوایی دروغ پردازانی که با قسم جلاله به مرجع بزرگی چون آيت الله العظمي بهجت دروغ می بندند نقل کرده است. من هم عین آن را از وبلاگ http://ghamezani.blogspot.com/ می اورم. البته در این سی.دی. معروف به "عاشورا حقیقت مظلوم" دروغ های دیگری هم به امام و ایه الله تبریزی و ... بسته اند که نشان می دهد اینان برای نفس خود کار می کنند نه برای اباعبدالله الحسین سلام الله علیها. واقعا که سیدالشهدا در بین عزادارانش هم مظلوم است. با هم مطلب را ببینیم:

  آيت الله العظمي بهجت پس از پایان درس خارج فقه خود در تاریخ 26 آذزر 1386گفته‌هاي نسبت داده شده به خود را در سي‌دي پر از تحریف و دروغ “حقيقت مظلوم" تكذيب نمودند. حتما عکس این استفتای جدید را در این آدرس ببینید: پاسخ آيت‌الله بهجت به شبهه‌اي درباره قمه ‌زني

:http://www.rasanews.com/Images/News/Larg_Pic/26-10-1386/IMAGE633360918777968750.jpg

http://bp0.blogger.com/_p_geKDL2I3U/R4wWdqWotKI/AAAAAAAAAFo/wW6BDrYXmOw/s1600-h/Bahjat1.jpg...

 داستان کامل ماوقع:
دو سال پيش عده‌اي جريان حامي بدعت قمه‌زني در اصفهان براي ترويج اين عمل خرافي اقدام به ساخت سي‌دي نمودند كه در آن با بهره از تمام حيله‌ها و ابزارهاي فريب به ترسيم چهره‌اي شرعي! و مظلومانه! براي قمه‌زني پرداختند. در اين سي‌دي كه به صورت بسيار انبوه و با بودجه‌هاي مشكوك در تمام كشور منتشر گرديد از تحريف روايات گرفته تا تحريف كلام علماء استفاده شد. كه با گذشت بسياري از دروغ ها آشكار گرديده و بر زشتي كار سازندگان اين سي دي افزود. متأسفانه در يكي از همين تحريفات، نسبتي كذبي توسط يكي از سخنرانان به آيت الله العظمي بهجت داده شد كه چندي پيش ايشان صريحاً آن را تكذيب نمودند. سخنران فوق مدعي شد كه حدود سي سال قبل در روضه‌اي كه در منزل آيت الله بهجت تشكيل شده بود از ايشان شنيده است كه فرموده‌اند: در زمان آيت الله العظمي سيد ابوالحسن اصفهاني آن زعيم بزرگ به جهت سخنان يكي از روشنفكران پيرامون حرمت قمه‌زني فتوا به وجوب قمه‌زني! داده و فرمودند هركس توانايي دارد بايد امسال قمه‌بزند. در آن سال حدود 700مجتهد!!! به اطاعت از حكم سيد قمه زدند اما من(آيت الله بهجت) چون ديدم هم مي‌ترسيدم و بنيه و هنر اين كار را ندارم براي اينكه مخالفت با مرجعم سيد ابوالحسن نكنم لباسي پوشيده و به ميان قمه‌زنان رفتم و آن لباس من خوني شد و آن را نشُستم و وصيت كرده‌ام آن را با من دفن كنند!!! چون به امر مرجعم چنين كردم.
گفتني است آيت الله العظمي بهجت ضمن دستخطي كه اصل آن هم‌اكنون موجود است و آن را در کنار همین نوشته می بینید، ضمن تكذيب اين ادعا فرمودند: آنچه من فرموده‌ام آن است كه مرجع بزرگوار آيت الله العظمي سيد ابوالحسن مديسه‌اي اصفهاني با قمه‌زني مخالف بوده‌اند و تا پايان حيات خود نيز بر اين رأي و نظر باقي بودند. و چنين لباسي نيز هم‌اكنون نزد من وجود ندارد.

جالب اينجاست كه اين تهمت بزرگ در حالي به آيت الله اصفهاني زده شد كه همان گونه كه آيت الله بهجت نيز فرمودند ايشان يكي از مخالفان سرسخت قمه‌زني بوده‌اند. در اينجا با بهره از كتاب « قمه‌زني سنت يا بدعت؟» گزارشي از جزئيات فتواي ايشان را ارائه خواهيم نمود: (قضيه از آنجا آغاز شد كه)مرحوم آيت الله العظمي سيد محسن امين در كتاب خويش به نام «التنزيه لاعمال الشيبه» با استدلال و برهان ثابت مي‌كند قمه‌زني و برخي ديگر از خرافات رايج در عزاداري امام حسين عليه السلام نه تنها ثوابي ندارد بلكه از نظر شرع مقدس حرام و از كار‌هاي شيطان است. در پي انتشار اين اثر، كه با هدف پاكسازي گردهمايي‌هاي‌ مذهبي از بدعت‌ها و گمراهي‌ها انجام شد، مردم ناآگاه چنان در برابرش موضع گرفتند، كه برخي از دوستانش خطر «انقلاب عوام» را به وي گوشزد كردند. تبليغات فراگير درباره دانشمند مصلح دمشق چنان مؤثر افتاد كه حتي گروهي از گويندگان مذهبي در مسجدها به بيان گمراهي‌هايش پرداختند و برخي از مردم با گرو نهادن خانة خود و به دست آوردن اندكي پول، در جهاد نامقدس ضد سيد محسن شركت جستند. ولي از آنجا كه حق با سيد بود، بالاخره پيروز و سربلند شد. تا آنجا كه پس از اندك زماني، آيت الله العظمي سيد ابوالحسن اصفهاني(كه در آن زمان مقام رياست تامه و مرجعيت عامه را داشتند) به طرفداري از امين عاملي وكتاب بيداري بخش او فتوا صادر كرد و با صراحت گفت: «انّ استعمال السّيوف و السلاسل و الطبول و الابواق و ما يجري اليوم أمثاله في مواكب العزاء بيوم عاشورا انّما هو مُحرم و هو غير شرعي.» یعنی: «به كاربردن شمشيرها (=قمه‌زني) و زنجيرها و طبل‌ها و بوق‌ها و كارهايى مانند اين امور كه امروزه در دسته‌هاى عزادارى و در روز عاشورا معمول است همه حرام و غير شرعى است.»

رك: استاد حسن شبر، تاريخ العراق السياسي المعاصر، ج2، ص340؛ دايرة المعارف تشيع، ج2، ص531؛ و جعفرالخليلي، هكذاعرفتهم، ج3، ص207؛ سيد محسن امين، اعيان الشيعه، ج10، ص378؛ همچنين سخنان سيد ابوالحسن اصفهاني بر ضد قمه‌زني در يك رساله فارسي به نام انيس المقلدين در نجف در سال 1345ق/1926م چاپ شده است. (آقا بزرگ تهراني، الذريعه، ج2، ص466 و هكذا عرفتهم، ج3، ص229) براي اطلاع از جزئيات ديگر تحريفات اين سي دي مي‌توانيد به كتاب « قمه‌زني سنت يا بدعت» نوشته اقای مهدی مسائلی ، نشر گلبن اصفهان مراجعه كنيد. منبع مطلب: http://ghamezani.parsiblog.com/378691.htm
 
البته فتوای قبلی ایشان هم گویا بود که ایشان در شرایط حاضر این عمل را مجاز نمی دانند.متاسفانه برخی وبلاگ ها و سایت ها و کتاب هایی که از طرف متعصبان تحریف گر انتشار یافته اند همین فتوا را به نحو بسیار ناقصی نقل کرده اند که با فتوای اخیر ایشان تمام ابهامات و دروغ هایی که به ایشان نسبت داده بودند رفع شد. به زبان فنی و فقهی این فتوا با دقت نگاه کنید: آية الله العظمي محمد تقي بهجت : مساله 1830: «حكم قمه زنی به عنوان اوّلى عدم ضرر رساندن به خود يا ديگرى است، به حدّى كه حرام باشد؛ پس اگر مضرّ نباشد و مفسده‏اى هم بر آن مترتب نباشد فى نفسه اشكال نداردمنبع: سایت آية الله بهجت - احكام عزادارى www.mtb.ir/fa  و خبرگزاری رسانیوز 

علمای زمان شناس و مجتهدین بیدار پاسدار حریم تشیع و سیدالشهدا علیه السلام هستند

  ادله مختلف مراجع معظم تقلیدوعلما مبنی برحرمت بدعتهایی نظیر قمه زنی درعزاداری

چکیده بحث: بر خلاف تبلیغاتی که این روزها می شود٬ ملاک ها و ادله علمايي که قمه زدن و سایر بدعت های عزاداری را حرام مي دانند، فقط اضرار به نفس و اسيب رساندن به بدن نيست؛ بلکه چندين دليل ديگر هم  هست، از جمله اينکه : اين عمل بدعت است، در قول ائمه(علیهم السلام) و فعل انها هيچ تاييدي بر آن يافت نمي شود، موجب وهن شيعه شده است، موجب اشمئزاز عقلا مي شود،  از نظر عرف عقلا عزاداري محسوب نمي شود٬ باعث تشديد اختلاف بين مسلمين و تضعيف اقليت شيعه در جهان مي شود، خرافي است و از مسيحيان قفقاز و ايتاليا امده است؛ مال شيعه نيست و در زمان صفويه يا قاجاريه توسط افراطيون باب شده است، سفارت خانه هاي انگليس و ساير بيگانگان در عراق و هند اسلامي و ايران به هيئت های قمه زن کمک مي کردند تا حتي در سفارت انگليس قمه بزنند و بهانه به دست دشمن بدهند، و بالاخره فتاواي برخي قدما بر حليت قطع نظر از عنوان هاي ديگر بوده است که با دخالت اين عناوين قطعا فتواي انان هم حرمت اين قبيل اعمال مي شود. خصوصا که اکنون با حکم ولي فقيه عادل شيعه (هم امام و هم آيه الله خامنه اي) بر تمام مراجع و مقلدين انها تبعيت از حکم ايشان واجب است.

1. اساسا اعمالی چون قمه زنی و زنجیرهای تیغ دار و ... بدعت است (هر كارى كه اساسى در دين نداشته باشد ولى به عنوان دين وانمود شود بدعت است) و دليل عقلي و نقلي ندارد و از ائمه روايتي که توصيه به ان باشد نرسيده است و از منابع فقهيه چه لبيه و چه لفظيه بالخصوص يا به اطلاق دليلي بر جواز قمه زني نداريم چه رسد به رحجحان ان. در صورتي که درباره گربه کردن تاييدات و تاکيدات لفظي فراواني داريم. پس مشروعيت اين عمل به اثبات نرسيده است. در عمل هيچکدام از ائمه نه گانه بعد از سيدالشهدا(ع) هم تاييدي ندارد، نهايتا تاريخش به صفويه يا قاجاريه مي رسد. در صورتي که در مورد گريه تاييدات عملي از آنها از صدر اسلام داريم. هر عبادت يا مستحبي فقط از ناحيه دين مباح و پذيرفتني است و گرنه بدعت و حرام تلقي مي‌شود. (آيات عظام مشکيني، جوادي املي، صالحي مازندراني، کريمي، شبستري، يزدي، علامه عسکري، سيد محسن امين عاملي، مطهري)

2. اين عمل خرافي است و در بين مسيحيان و ارتدوکس هاي قفقاز معمول بوده است. مال شيعه نيست.  و هميشه بنا به نقل تاريخي در هند و ايران و عراق سفارت خانه هاي بيگانه مانند سفارت انگليس به هئيت هاي قمه زني کمک هاي مالي فراواني مي کرده اند. (ايه الله مطهري، اراکي، اميني، مشکيني)

3. اگر فقاي عضام گاهي در فتاوا به شرط عدم ضرر به نفس تجويز نموده اند، قطع نظر از عنوان هاي ديگر مثل عنوان وهن به مذهب بوده است. اگر عناويني چون وهن  تشيع و به هم زدن وحدت مسلمين و  حرمت ذاتي و اشمئزاز برخي از اين بدعت ها و خرافي بودن و حمايت بيگانگان را هم اضافه کنيم، فتوا متفاوت خواهد شد. کما اينکه حضرات اراکي و تبريزي که بنا بر برخي نقل هاي ضعيف قبلا حکم به تاييد داشتند امروزه در اخرين فتاوايشان حکم به حرمت اين اعمال را داده اند. و بسياري از علماي بزرگوار هم پس از حکم ولي فقيه شيعيان حکم به حرمت را علنا بيان کردند. هر عملي که در توليد شور حسيني نقش داشته باشد عمل مباح است و ثواب دارد ولي امروز قمه زدن صورت ديگري پيدا کرده و دشمنان از آن به عنوان دليل مستند حاکم بودن نظام خشونت در ايران و اينکه اسلام دين خشونت است، استفاده مي کنند. (آيات عظام احمدي ميانجي، علم الهدي)

4. دشمنان زيادتر از قبل و توسط اينترنت و شبکه هاي بسيار متعدد خود اين را دستاويزي عليه تشيع قرار مي دهند. اين عمل مسلما باعث وهن و تمسخر شيعه مي شود. با استناد به فرموده امام سجاد (ع)، هر عمل مباحي هم  که موجب وهن اسلام بشود حرام است و امروزه قمه زدن سند افرادي مثل پاپ مي باشد تا خشونت را به اسلام و شخص پيامبر نسبت دهند. ما تأثير زمان و مكان را در احكام قبول نداريم، ولى در موضوعات احکام قبول داريم كه زمان و مكان باعث تغيير موضوع مى‏شود. موضوع‏شناسى، كارشناسى و تخصص مى‏خواهد و هر كسى قابليت تشخيص موضوع را ندارد. كسى مى‏تواند موضوع شناسي كند كه از آمار و ارقام آگاهى داشته باشد و ترفندهاى دشمن و سياست‏هاى نامرئى و مرموز دشمن را تشخيص دهد كه آيا اين حرفهايى كه الآن مى‏زنند و شيعه را متهم به خرافى گرى مى‏كنند، خود اين يك فن يا سياست است براى اين كه جلو عزادارى را بگيرند يا نه؟ اين نياز به كارشناسى دقيقى دارد.  (آيات عظام امام خميني، خامنه اي، مکارم شيرازي، تبريزي، اميني، نوري همداني، فاضل لنکراني، شبستري، بهجت، محفوظي، علم الهدي، سيد محسن امين عاملي، محمدحسين فضل الله، مطهري)

5. اين اعمال اضرار به نفس و آسيب به بدن است و و در موارد متعددي مرگ و خون ريزي هاي شديد بر اثر قمه زني و زنجيرهاي تيغ دار و ... داشته ايم و بيماري هايي که از طريق خون منتقل مي شوند، پس از قمه زني هاي علني و جمعي امکان انتقال سريع مي يابند. اين مخالف سيره مسلمانان است. (آيات عظام مکارم، مشکيني، خامنه اي، موسوي اردبيلي،  جوادي املي، سيد محسن عاملي، محمدحسين فضل الله)

6. اين عمل موجب اشمئزاز عقلا و اکثر مردم است که با رويه اسلامي سازگار نيست. لازم است در رابطه با مسايل سوگوارى و عزادارى سالار شهيدان حضرت ابى عبدالله الحسين (عليه السلام)به گونه اى عمل شود كه موجب گرايش بيشتر و علاقمندى شديدتر به آن حضرت و هدف مقدس وى گردد. اينکه كسى با كارد تيز يا شمشير يا قمه بزرگ به جان خودش بيافتد و به سر خودش بكوبد، حالت حزن و عزاداري نيست، بلکه يك حالت وحشت و ترس است؛ خصوصاً براى بچه‏ها و افراذي كه تحمل ديدن اين صحنه را ندارند و خارجي ها. صحنه، صحنه‏اى نيست كه ايجاد حزن كند، بلكه احساس خشونت و توحش در بعضى‏ها به وجود مى‏آيد. (آيات عظام نوري همداني،  فاضل لنکراني، بهجت)

7. شيوه علماي سلف و کنوني شيعه، تبعيت از حکم ولي فقيه زمانه بوده است. زماني که ولي فقيه حکمي داد بر همه علما و مقلدين تبعيت از آن واجب است. خصوصا که حکمي بازتاب شديد بيروني و جهاني داشته باشد. به علاوه که امور مذکور در بين عرف مردم به عنوان عزاداري مرسوم نيست.(آيات عظام  اراکي، مظاهري، مشکيني، يزدي، خرازي، مهدي حسيني روحاني، اميني، راستي، احمدي ميانجي، محمدي گيلاني، استادي، شبستري، علم الهدي، سبحاني، محفوظي) به فرموده شيخ انصاري: اگر فقها احكام يكديگر را نقض كنند آن دسته از مصالح نظام اجتماعي كه به دست حاكمان سر و سامان مي گيرد مختل مي شود... در هر حال از مجموع آنچه گذشت روشن مي شود كه اگر فقيهي حكم قولي و فعلي الزام آوري را در اموري كه مربوط به حاكم است، بيان كند جايز نيست ديگر فقها براي حكم او مزاحمت ايجاد كنند. به عنوان مثال اگر مال يتيم را از كسي بگيرد يا كسي را براي گرفتن آن مامور كند ياكسي را ناظر بر آن قرار دهد كسي حق ندارد حكم او را نقض كند; زيرا نظر او مانند نظر امام است و از اين رو قابل نقض نيست. خصوصا که فقيهي به عنوان ولي فقيه از طرف 83 خبره کشف شده باشد و قلوب مردم متمايل به او باشد.

8. امور مذکور در بين عرف مردم به عنوان عزاداري مرسوم نيست و حکم به استحباب و مشروعيت آنها بدون وجه است. بلكه به علّت عدم قابليت پذيرش و نداشتن هيچگونه توجيه قابل فهم، نتيجه سوء بر آن مترتب خواهد شد. عنوان جزع هم بر اين عمل صدق نمي کند. (آيات عظام خامنه اي، اميني، سيد محسن امين عاملي، تبريزي)

9- برخي از اين امور خرافي و بدعت اميز  ذاتا محرم است. ( آيات عظام مشکيني، يزدي)

10. عزاداري آن حضرت عمل سياسي است پس بايد ازمخلوط شدن کارهايي که جنبه سياسي آن را مخدوش و يا عنوان خرافيت و وهن اسلام مي بخشد اجتناب نمود. حتي اگر شخص قمه زن قصد  صدمه خوردن اسلام را نداشته باشد، باز بدعت و حرام است.(آيات عظام مشکيني، احمدي ميانجي، نوري همداني، فاضل لنکراني، شبستري، علم الهدي)

11. اين عمل امروزه باعث تشديد انشقاق بين مسلمانان (سني- شيعه/ شيعه - شيعه) شده است، در حالي که تلاش براي وحدت اسلام و اعتلاي تشيع واجب است. (آيات عظام راستي، نوري همداني)

* نکته مهم اینکه این مطلب بر اساس متن فتاوای مراجع و علمای اعلام نوشته شده است.

دستخط ها در کتاب قمه زنی سنت یا بدعت آقای مسائلی موجود است .... به زودی آپلود می کنم.

و همچنین بسیاری از فتاوا از منابع معتبری چون سایت جامعه مدرسین حوزه علمیه قم و

 سایت  مراجع و علما نوشته شده است. ادامه مطالب را ببینید منایع مشخص است...

ادامه نوشته

نقد و بررسی فقهی-علمی مطالب منسوب به ایه الله نائینی وبرخی فقها درباره حلیت قمه زنی

چرا به برخي علما نسبت ناروا مي دهند؟ ايا اگر اين علما امروز هم بودند در مقابل اين نسبت ها و احکام منتسبه سکوت مي کردند؟آيا اين طرفداري متعصبانه ازبدعت ها وخرافات دشمن پسند نيست؟

تقريبا اکثريت علماي معاصر قمه زني را حرام مي دانند. برخي مراجع بزرگوار هم ادله مختلفي در تاييد حرمت آن آورده اند با دلايل مختلف فقهي(حدود ده دليل). اما متاسفانه برخي وبلاگها فتوايي را از ايه الله نائيني در تاريخ ۵ ربيع الاول۱۳۴۵.ه.ق آورده اند و تائيدات برخي علماي ان روزگار را هم بيان کرده اند. قسمتي از فتوا مربوط به قمه زني است که عين ان را مي اورم و نکات بسيار مهمي را در نقد اين نقل (به فرض مستند بودن نقل) مي اورم:

«.... دوم : هيچ اشکالي نيست در جايز بودن سينه زدن يا با دست به صورت زدن حتي اگر به حدي برسد که سينه و صورت سرخ و سياه شود ، بلکه اقوي جواز زنجير زدن است بر شانه و پشت به حدي که به بيرون آمدن کمي خون منجر گردد بنا بر اقوي و اما بيرون آمدن خون از پيشاني در اثر شمشير و قمه زدن درصورتي که از ضرر آن محفوظ باشد جايز است، بيرون آمدن خون بدون صدمه رسيدن به استخوان پيشاني که عادتا هم زيان نميرساند و مانند اينها چنانکه اشخاص عارف به آن قمه ميزنند و طوري هم ميزنند که صدمه به استخوان سر نميرساند اگر در حال قمه زدن مطمئن بود که قمه زدن بر حسب عادت برايش ضرر ندارد و لکن بعد از زدن به قدري خون بيرون آمد که مضر بود کشف از حرمت آن نمي کند مانند کسي که وضو بگيرد يا غسل مي کند و گمان دارد استعمال آب برايش ضرر ندارد و سپس روشن مي شود که برايش ضرر داشته لکن احوط و سزاوار است که کساني که عارف به زدن شمشير و قمه نيستند خودداري کنند خصوصا جواناني که دلهايشان پر از عشق و محبت امام حسين عليه السلام است و از محبت آن حضرت بي اختيار مي گردند و در موقع قمه و شمشير زدن توجه ندارند که ممکن است پس از آن زيان ببيند ، خدا ثابت بدارد ايشان را به قول ثابت در دنيا و در آخرت....»

اما نکاتی که به نظر می رسد:

۱- خود حضرت ايشان (آیه الله نائینی) در حکمشان به وضوح  نوشته اند: "درصورتي که از ضرر آن محفوظ باشد جايز است"  همچنين فرموده اند : "لکن احوط و سزاوار است که کساني که عارف به زدن شمشير و قمه نيستند خودداري کنند خصوصا جواناني که دلهايشان پر از عشق و محبت امام حسين عليه السلام است و از محبت آن حضرت بي اختيار مي گردند و در موقع قمه و شمشير زدن توجه ندارند که ممکن است پس از آن زيان ببيند "  يعني ايشان هم مانند بقيه قائلين به جواز اين عمل مناط را عدم اضرار به نفس با صراحت و وضوح مي دانند. فتواي بزرگاني همچون ميرزاي نائيني بيش از اين نيست كه قمه‌زني في‌نفسه عملي جايز است نه مستحب يا واجب. و اين به آن خاطر است كه اين عدّه از فقهاء در بررسي حكم قمه‌زني بر مبناي یکی از عناوین حكم اوّلي آن كه وارد نشدن ضرر به بدن است، فتوي به جواز قمه‌زني- تا زماني كه موجب ضرر جدي بر بدن نشود.

ميان فقهاء اختلاف وجود دارد، که آيا اضرار به نفس کلاً حرام است، يا تنها در صورتي که منجر به مرگ شود حرام مي گردد؛ شيخ انصاري و عدّه‌اي ديگر از علماء معتقدند که اضرار به نفس حرام است حتي اگر منجر به هلاکت شخص نشود؛ مثل اين که انسان انگشت خود را زخمي کند. بنابر اين طبق نظر اين فقهاء هرگونه قمه يا زنجيرزدن که منجر به خون‌ريزي يا نظاير آن شود تحت اين عنوان يعني حرمت اضرار مي‌گنجد. امّا تعدادي ديگر از علما نيز اعتقاد دارند که اضرار به نفس اگر به نقص جسمي شديد يا به فوت منتهي نشود بر انسان حرام نيست. اگرچه همين فقهاء معتقدند که اگر اين اعمال منجر به هتک حرمت مذهب گردند، جايز نيستند؛ و در غير اين صورت جايزند. چنانچه آيت الله خويي در پاسخ به سؤالي مي‌نويسند: اگر اين امور مستوجب هتك و توهين باشد حرام است.

 

۲- همانطور که تاريخش مشخص است اين حکم مربوط به سال ۱۳۴۵ه.ق مي باشد و اکنون در سال ۱۴۲۸ ه.ق. مي باشيم و امروزه هيچ کس مقلد ايه الله ناييني نيست چرا که مرجع فوت شده قابل تقليد نيست. علماي امروز مرجع تقليد مردم هستند و حکم اجتهادي علماي امروز ملاک عمل مقلدين است.

 

۳- در شرايط امروز که ولي فقيه شيعه با چند مناط مختلف حکم به حرمت داده اند (هم امام حکم به حرمت داده بودند هم  ايه الله خامنه اي) حتي اگر مرجعي اجتهادش برخلاف باشد بايد از حکم ولي فقيه تبعيت کند. اين مطلب هم حکم مراجع تقليد است.

 

۴- برخي از افرادي که اسمشان در اين ليست است نظر ديگري دارند!  يا اين مطلب دروغ است يا اينکه حکم اين بزرگواران در اثر تحولات زمانه و تبليغات شديد دشمنان عليه شيعه به بهانه قمه زني عوض شده است. بزرگواراني چون آيه الله اراکي و ايه الله تبريزي . آيه الله اراکي در سال ۱۴۱۵ ه.ق (۱۳۷۳ه.ش)فرمودند که:" دستور ولي امر مسلمين٬ [آيه الله خامنه اي] مبني بر جلوگيري از اعمال خرافي در عزاداري محرم لازم الاتباع است."  آيه الله تبريزي هم در استفتاءات خود سوال ۲۰۰۳ و ۲۰۱۲ و ۲۰۱۴ فرموده اند که: "عزاداري خامس ال عبا از مهم ترين شعائر ديني و رمز بقاي تشيع مي باشد ولي بر عزاداران عزيز لازم است از کارهايي که موجب وهن مذهب و سوء استفاده دشمنان  اسلام و اهل البيت(ع) مي شود٬ اجتناب کنند. البته متاسفانه در سايت ها و وبلاگ هاي طرفداران  افراطي قمه زني فتواي نيمه کاره اي را به ايشان منسوب کرده اند که آخرين نظر ايشان نبود(کامل ترين نظرهرمرجعي اخرين نظرش مي باشد)

 

5- متاسفانه در برخي از سايت ها و وبلاگ هاي خوش اب و رنگ افراطي براي تحت تاثير قرار دادن مخاطبان  نظر يک مرجع را با چند فاصله بين نظرات ديگران تکرار کرده اند، عجيب است که در نقل فتاوا هم شگرد رواني به کار بسته اند تا به زور به مخاطب غافل قالب کنند که قمه زني خوب است!؟ تازه بگذريم که اساسا نظر بقرخي مراجع مذکور اين که نوشته اند نيست.

 

6- نظر برخي مراجع بسيار جالب است که در شرايط فعلي قمه زني را حرام خواهد دانست. مثلا فتواي منقول از ايه الله بهجت چنين است:" با مراعات تقيه لازمه جايز است در صورتي که مضر به نفس نباشد" يعني ايشان هم بحث شرايط زماني را در نظر داشته اند هم بحث اضرار به نفس را. به کلمه جواز در فتوا بايد دقت کرد. ايشان در سايتشان هم دارند: در جواب سوال1830: حكمش به عنوان اوّلى عدم ضرر رساندن به خود يا ديگرى است، به حدّى كه حرام باشد؛ پس اگر مضرّ نباشد و مفسده‏اى هم بر آن مترتب نباشد فى نفسه اشكال ندارد." در اين فتواي جديدتر ايشان يک بحث ديگر را هم اضافه کرده اند که عدم اضرار به ديگري علاوه بر عدم اضرار به خود مي باشد. البته با وضوح بيشتري ايشان اضافه کرده اند که مفسده اي هم بر آن مترتب نباشد. آيا واقعا امروزه که انواع و اقسام دشمنان شيعه اعم از کمونيست ها و شيطان پرستان و صهيونيست ها و مسيحيان افراطي و وهابي ها و ملي گرايان به بهانه قمه زني عده قليلي از شيعه ، همه شيعيان جهان را تشنه خون (blood thirsty) و تروريست و وحشي تر از حيوانات و بي تمدن خطاب مي کنند، باز هم وضع مثل سال 1345 ه.ق. يعني حدود 83 سال پيش است؟ ايا اين عمل قمه زنان و تيغ زنان ياري رساندن به دشمنان و بهانه درست کردن براي انها نيست؟!

 

7- ملاک ها و ادله علمايي که قمه زدن را حرام مي دانند، فقط اضرار به نفس و اسيب رساندن به بدن نيست؛ بلکه چندين دليل ديگر هم  هست، از جمله اينکه : اين عمل بدعت است، در قول ائمه و فعل انها هيچ تاييدي بر آن يافت نمي شود، موجب وهن شيعه شده است، موجب اشمئزاز عقلا مي شود، عرفا از نظر عقلا عزاداري محسوب نمي شود، باعث تشديد اختلاف بين مسلمين و تضعيف اقليت شيعه در جهان مي شود، خرافي است و از مسيحيان قفقاز و ايتاليا امده است؛ مال شيعه نيست و در زمان صفويه يا قاجاريه توسط افراطيون باب شده است، سفارت خانه هاي انگليس و ساير بيگانگان در عراق و هند اسلامي و ايران به هيئت قمه زن کمک مي کردند تا حتي در سفارت انگليس قمه بزنند و بهانه به دست دشمن بدهند، و بالاخره فتاواي برخي قدما بر حليت قطع نظر از عنوان هاي ديگر بوده است که با دخالت اين عناوين قطعا فتواي انان هم حرمت اين قبيل اعمال مي شود. خصوصا که اکنون با حکم ولي فقيه عادل شيعه (هم امام و هم آيه الله خامنه اي) بر تمام مراجع و مقلدين انها تبعيت از حکم ايشان واجب است.

 

8-  . اگر عزاداري ها به گونه اي باشد كه اگر ديگران ببينند مذهب شيعه را متهم به خشونت، توحش و خرافه گرى كنند، وهن مذهب است. موضوع‏شناسى نياز به كارشناسى دارد.تشخيص وهن نسبت به مذهب در بسيارى از موضوعات، پيچيده است. درباره اين كه انجام دادن كاري الآن وهن مذهب است يا نه، هر كس شايستگى تشخيص ندارد. دو نكته بايد در اين رابطه ملاحظه شود: نكته اول نقش زمان و مكان است. ممكن است قمه زني در بعضى از مكان ها يا در بعضى از زمان‏ها موجب وهن مذهب نشود؛ ولى در زمان ما كه حتى در بعضى از جايگاه‏هاى خلوت هم اين مراسم قمه زنى برگزار مى‏شود و فيلم ويدئويى آن در اختيار دشمن قرار مي گيرد، موجب وهن مذهب مي شود. نكته دوم اين است كه كسى مى‏تواند اين موضوع را تشخيص دهد و كارشناسى كند كه با مسايل زمان و مكان آشنا باشد و فكر باز و اطلاعات خوبى در اين زمينه داشته باشد و واقعاً بداند كه اين فيلم‏ها و تصاويرى كه در اختيار دشمن قرار گرفته است چه اثرات منفي خواهد گذاشت. اين دو نكته بسيار مهم است. در اين دو نكته بسيارى از سؤالات هم پاسخ داده مى‏شود. از تأثير مكان و زمان نبايد غافل باشيم. اگر پنجاه سال قبل مرجع تقليدى قمه زنى را جايز شمرده، دليل نمى‏شود كه الآن نيز جايز باشد. ما تأثير زمان و مكان را در احكام قبول نداريم، ولى در موضوعات قبول داريم كه زمان و مكان باعث تغيير موضوع مى‏شود. حدّ عزاداري را شرع و عقلا تعيين مي‌كنند. اگر عزاداري به شيوه‌هايي اجرا شود كه شور را بر شعور غالب سازد و به نوعي موجب انحراف از فلسفة عزاداري گردد، مشروع و مورد قبول نيست. اگر قالب‌هاي عزاداري به گونه‌اي باشد كه عقلاي جامعه آن را قبيح و موجب وهن آموزه‌هاي ديني بدانند قطعاً جايز نيست. شكل و صورت عزاداري بايد به گونه‌اي باشد كه بتواند هسته و محتواي اصلي پيام عاشورا را به مردم ابلاغ كند و باور انسانها را نسبت به آنها تقويت كند؛ ولي اگر اين عمل به صورتي درآيد كه نه تنها باطن را نشان ندهد بلكه باعث گردد كه اصل مسئله خدشه‌دار شود، مورد تأييد دين نخواهد بود.

در پايان اميدواريم که برخي به شيطنت پايان دهند و  مردم را سردر گم نکنند که فتواي مراجع و ولي فقيه زنده کنوني بر حرمت قمه زني و برخي ديگر از اعمال بدعت اميز و خرافي مي باشد.

معرفی دوکتاب ویک مقاله درباره حرمت قمه زنی ازدید فقهای شیعه

مبارزه بابدعتها وخرافات درعزاداری،پاسداشت خون سیدالشهداست.

سال گذشته مطالب زيادي درباره بدعت هاي عزاداري و سوء استفاده دشمنان از اين بدعت هايي که هيچ ربطي به اسلام ندارد مطالب زيادي نوشتم. امسال هم به لطف خدا مطالب جديدم را مي آورم. اميد که سيدالشهداء اين ناچيز را در رد بدعت ها و خرافات بپذيرند و عزاداري سالم و معرفت جويانه اي را در پيش رو داشته باشيم. ابتدا کتاب بسيار خوبي که بيش از پنجاه فتوا از علماي صد سال پيش تا کنون را در حرام بودن قمه زني آورده است و. تحليل هاي بسيار خوبي در ان به چشم مي خورد و حرف هاي مخالفان حرمت را به خوبي و عالمانه نقد کرده است معرفي مي کنم و سپس متن کامل مقاله بسيار خوبي که يکي از دوستان بزرگوار که طلبه دلسوز و استاد داشگاه فهميده اي مي باشند را براي شما در ادامه مطلب مي گذارم. اميد که با مطالعه دقيق ان از دام هايي که شيادان براي تخريب اسلام از درون ريخته اند بيشتر آشنا شويم.  

کتاب «قمه زني-سنت يا بدعت» اثر صلبه ارجمند و فاضل آقاي مهدي مسائلي نشر گلبن - آدرس انتشارات: اصفهان- چهار باغ عباسي- ابتداي خيابان شيخ بهايي- مجتمع تجاري جم-طبقه سوم- شماره ۳۰۳- تلفن: ۰۳۱۱۲۲۲۹۹۰۰  اما مقاله اي که قول داده بودم از جناب آقاي محمدتقى اكبرنژاد مي باشد که ايشان هم نويسنده فاضل کتاب ارزشمند «از شور تا شعور حسيني-قمه زني حقيقت يا افسانه» مي باشند که آدرس کامل انتشاراتي آن چنين است: نشر صفحه نگار قم-خصفائيه- کوچه ممتاز-کوچه فروردين-پ۱۲ تلفن ۰۲۵۱۷۷۴۵۹۰۱و ۰۲۵۱۷۲۵۳۳۴۰ البته کتاب آقاي مسائلي تخصصي تر به بحث قمه زني پرداخته است و کتاب آقاي اکبرنژاد بسياري از موضوعات و فتاواي عموميات عزاداري را هم در خود دارد.  

 

متن کامل مقاله علمی-فقهی و ارزشمند: "قمه زنى و اعمال نامتعارف در عزادارى" نوشته محمدتقی اکبرنژاد را در  ادامه مطلب همین وبلاگ ببینید. مطمئنم که طرفداران این قبیل بدعت ها هیچ جوابی به این مقاله نخواهند داشت... اگر دارید بفرمایید در قسمت نظرات با هم بحث علمی و نه فریب کارانه خواهیم داشت...

ادامه نوشته