به اسم حبیب

جنگ غزه دارد به آخرین مراحل پیروزی حق نزدیک می شود و همین قدرش هم آبرویی برای ارتش خیلی خیلی مسلح  وسوسول اسرائیل نگذاشته است. بحث اصلی ما درباره حمایت از فلسطین عزیز ربطی به مذهب فلسطینی ها ندارد و همانطور که خبرگزاری ژاپنی ان.اچ.کی  در روز پنجشنبه ۱۹/۱۰/۸۷ اشاره دارد: "سوگواري مسلمانان شيعه در ايران براي قربانيان حملات نظاميان رژيم صهيويستي به غزه در جريان مهمترين مراسم سالانه مذهبي آنها به اوج خود رسيد.امسال شيعيان علاوه بر عزاداري رهبر شيعيان، در گردهماييهاي خود براي قربانيان حملات نظاميان اسراييلي به نوار غزه نيز سوگواري کردند..."

 اما متاسفانه به خاطر بروز برخی شبهات مجبوریم کمی این بحث را موشکافی کنیم. دوست بزرگوارم حامد در وبلاگش"یهودشناخت" مطلبی درباره شبهه مذهب مردم فلسطین(شافعی، مالکی، حنفی، شیعه، سلفی، وهابی یا ناصبی!)نوشته که خواندنی است:(ویرایش چهارم مطلب حامد)

مذهب مردم فلسطین(شافعی، مالکی، حنفی، شیعه، سلفی، وهابی یا ناصبی!)

(البته که حمایت ما از فلسطین عزیز ربطی به مذهب آنها ندارد.)

***خیلی جالب است کسانی که ذره ای تعصب دینی و مذهبی ندارند، به فلسطینی ها که می رسند غیرتشان برای اهل بیت گل می کند و با این ادعا که فلسطینی ها و بچه های حماس، ناصبی و جسارت کننده به اهل بیت هستند، حمایت از آنها را نا لازم می دانند. خشکه مقدس هایی هم هستند که کربلا و نجف را در اشغال شیطان بزرگ می بینند اما رگ غیرت شان تکان نمی خورد ولی وقتی به مردم فلسطین که ده روز است سیدحسن نصرالله شیعه دارد برایشان گلو پاره می کند می رسند، به یاد حرمت ائمه می افتند. کاش یک نفر پیدا می شد که از این جماعت بپرسد اینها چه ناصبیهایی هستند که دشمن ترین رژیم با مکتب تشیع، یعنی رژیم وهابی سعودی، بیش تر از هر رژیمی به نابودی و شکست شان مشتاق است.
***حالا گیرم که فلسطینیها، دشمن اهل بیت باشند. کدام یک از دو رفتار زیر در دراز مدت می تواند آنها را به اهل بیت علاقه مند کند: حمایت پیروان اهل بیت از آنها در برابر آدمکشان صهیونیست یا تنها گذاشتن آنها در برابر این خونخواران؟  به هر حال، این ادعا که فلسطینی ها، ناصبی هستند، دروغ محض است و از جنس دروغهای شاخداری همچون خرید زمین فلسطینی ها توسط یهودیها است.(۱)
***بیشتر مردم فلسطین، پیرو مذهب شافعی هستند و اتفاقا، ابوعبدالله محمدابن ادریس شافعی، رهبر این فرقه، متولد غزه بوده است. در مورد شافعی بودن مردم فلسطین می توانید به این منبع رجوع کنید: «الموسوعة المیسرة فی الادیان و المذاهب المعاصرة، مانع بن حماد الجهنی، ج 2، ص ۱۲۴»
جالب اینجاست که در میان فرقه های چهارگانه اهل سنت، نزدیک ترین فرقه به تشیع از نظر علاقه و احترام به اهل بیت و احکام فقهی، همین فرقه شافعی است.
***و اما در میان خبرهای منتشر شده از تهاجم رژیم صهیونیستی، خبری بود که دقت در آن نشان دهنده علاقه مندی مردم فلسطین به اهل بیت پیامبر است: بمباران مسجد علی ابن ابی طالب واقع در محله الزیتون شهر غزه، توسط جنگنده های اسرائیلی در روز ۱۰ دی. بله! مسجد علی ابن ابی طالب!  مدعیان ناصبی بودن مردم فلسطین، به این سئوال جواب دهند که چگونه مردمی می توانند هم لعنت فرستنده به اهل بیت باشند و هم آنقدر برای آنها احترام و تقدس قائل باشند که نام شان را بر مساجد خود بگذارند؟(۲)

پس از جلب شدن توجهم به نام مسجدی که درخبربالا آمده است،کنجکاو شدم که جستجوی بیشتری درمورد اسامی مساجد فلسطین انجام دهم که باجستجویی مختصر،به نتایج جالب توجهی رسیدم. به طور حتم جستجوی بیشتر،نتایج جالبتری به همراه خواهد داشت. درادامه به چند نمونه اشاره میکنم:
ـ مسجد «الامام علی ابن ابی طالب» واقع در نابلس!
این مسجد در حواره از توابع شهر نابلس، در کرانه باختری رود اردن واقع شده است. که در این صفحه می توانید تصاویر و مشخصات آن را ببینید. (تذکر: اگر صفحه درست باز نشد، روی صفحه رایت کلیک کنید. پس از باز شدن منو، در قسمت Encoding، روی گزینه Arabic کلیک کنید.) 
- مسجد فاطمة الزهراء 
حداقل دو مسجد با این نام در فلسطین وجود دارد. یکی در قریه ارتاح، واقع در جنوب طولکرم که در اینجا می توانید تصویر آن را ببینید و دیگری در شهر نابلس که در فهرست این صفحه می توانید نام آن را ببینید. در همین صفحه می توانید نام مسجد امام علی نابلس را هم ببینید.
- مسجد «الحسین بن علی» واقع در نوار غزه و الخلیل!
حداقل دو مسجد به این نام در فلسطین وجود دارد:
یکی در حی الصبرة واقع در نوار غزه که در این صفحه، ضمن ارائه فهرستی از اسامی شهدای اخیر غزه، نام آن آمده است. در این صفحه، ذیل تیتر «أسماء شهداء الصبرة وتل الإسلام»، نام مسجد «الحسین بن علی» را می توانید ببینید. همچنین در همین صفحه، اسامی دو نفر از شهدای بمباران مسجد علی ابن ابی طالب سابق الذکر هم آمده است.
دیگری در خیابان عین سارة شهر الخلیل واقع شده است. در این صفحه و این صفحه، اعلامیه هایی در مورد برگزاری یک راهپیمایی در الخلیل آمده است که نقطه شروع آن، مسجد الحسین بن علی، بیان شده است.
***
***در مورد شبهه ناصبی بودن مردم فلسطین، شهید مطهری در سال ۱۳۴۹ سخنانی داشته اند که در ادامه آن را می خوانیم: «يك وقتی شايع بود و شايد هنوز هم در ميان بعضيها شايع است‏، يك وقتی ديدم يك كسی می‏گفت: اين فلسطينيها ناصبی هستند. ناصبی‏ يعنی دشمن علی عليه السلام. ناصبی غير از سنی است. سنی يعنی كسی كه‏ خليفه بلا فصل را ابوبكر می‏داند و علی عليه السلام را خليفه چهارم می‏داند و معتقد نيست كه پيغمبر شخصی را بعد از خود به عنوان خليفه نصب كرده است‏. می‏گويد پيغمبر كسی را به خلافت نصب نكرد و مردم هم ابوبكر را انتخاب‏ كردند. سنی برای اميرالمؤمنين احترام قائل است چون او را خليفه چهارم و پيشوای چهارم می‏داند و علی را دوست دارد. ناصبی يعنی كسی كه علی را دشمن می‏دارد. سنی مسلمان است ولی ناصبی كافر است، نجس است. ما با ناصبی نمی‏توانيم معامله مسلمان بكنيم. حال يك كسی می‏آيد می‏گويد اين‏ فلسطينيها ناصبی هستند. آن يكی می‏گويد. اين به آن می‏گويد، او هم يك‏ جای ديگر تكرار می‏كند و همين طور. اگر ناصبی باشند كافرند و در درجه‏ يهوديها قرار می‏گيرند. هيچ فكر نمی‏كنند كه اين، حرفی است كه يهوديها جعل كرده‏اند. در هر جايی يك حرف جعل می‏كنند برای اينكه احساس همدردی‏ نسبت به فلسطينيها را از بين ببرند. می‏دانند مردم ايران شيعه‏اند و شيعه‏ دوستدار علی(ع) و معتقد است هر كس دشمن علی(ع) باشد كافر است، برای اينكه‏ احساس همدردی را از بين ببرند، اين مطلب را جعل می‏كنند. در صورتی كه‏ ما يكی از سالهايی كه مكه رفته بوديم، فلسطينيها را زياد می‏ديديم، يكی‏ از آنها آمد به من گفت: فلان مسأله از مسائل حج حكمش چيست؟ بعد گفت‏ من شيعه هستم، اين رفقايم سنی‏اند. معلوم شد داخل اينها شيعه هم وجود دارد. بعد خودشان می‏گفتند بين ما شيعه و سنی هست. شيعه هم زياد داريم‏. همين ليلا خالد(۳) معروف، شيعه است. در چندين نطق و سخنرانی خودش‏ در مصر گفته من شيعه‏ام. ولی دشمن يهودی يك عده مزدوری را كه دارد، مأمور می‏كند و می‏گويد: شما پخش كنيد كه اينها ناصبی‏اند. قرآن دستور داده در اين موارد اگر چنين نسبتهايی نسبت به افرادی كه جزو شما هستند و مثل شما شهادتين می‏گويند، شنيديد وظيفه‏تان چيست.»(۴)
پی نوشت:
۱- صهیونیستها تنها ۵/۲ درصد از سرزمین فلسطین را با خرید زمین به دست آورده اند و مابقی آن را به ضرب مسلسل و توپ و تانک و بمب، غصب کرده اند. برای توضیح بیشتر به این آدرس مراجعه کنید:
http://qods.persianblog.ir/post/61
۲- یکی از خوانندگان وبلاگ به نام مهدی، توجه مرا به این خبر جلب کردند که از ایشان تشکر می کنم. متن خبر بدین قرار است: "مسجدعلي ابن ابي طالب در غزه بمباران شد. هواپيماهاي رژيم صهيونيستي امروز مسجد اميرمومنان علي ابن ابي طالب را در شهر غزه بمباران کردند. به گزارش شبکه خبري العالم ، از رام الله ، هواپيماهاي اسراييلي اين مسجد را که در محله الزيتون در شهر غزه واقع است هدف دستکم دو موشک خود قرار دادند که در پي ان اين مسجد به کلي ويران و به خانه هاي اطراف ان اسيب جدي وارد شد و شماري از ساکنان ان زخمي شده اند." آدرس دقیق این مطلب:   http://www.alalam.ir/farsi/newspage.asp?newsid=096470120081230110444 
۳- چريك فلسطينی كه در چند عمليات هواپيما ربايی شركت داشت.
۴- شهید مطهری، آشنایی با قرآن، جلد۴، پاورقی صفحه ۳۲. این گفتار را که شهید مطهری در ضمن تفسیر سوره نور در مسجد الجواد بر زبان آورده اند، به راهنمایی یکی از خوانند گان وبلاگ به نام علی به این مطلب اضافه کردم که همین جا از ایشان تشکر می کنم./پایان مطلب حامد.

من نیز درحمایت از این نوشته بسیار به جای حامد،دربخش پیامهای وبلاگش نوشتم:

***سخنرانی سران حماس و جهاد در دفاع از شیعه و به نفع امام و انقلاب ایران و اهل بیت(سلام الله علیهم) و امام حسین(ع) هم مویدی بر ناصبی نبودن آنهاست که ای کاش اسنادش را بیشتر پیدا می کردیم. همنطور شنیده ام رئیس جهاد اسلامی رمضان عبدالله اشعاری در مدح امام حسین(ع) دارد که اگر سند مکتوب یا اینترنتی اش خصوصا در سایت های عربی پیدا شود مناسب است! راستی سخنرانی ابوسرور را روز عاشورای همین امسال در میدان فلسطین در مدح امام حسین(ع) و مقایسه قیام فلسطین و عاشورا اگر نشنیده ای ببین که محشر بود و خط بطلانی بر این شبهه بود. (من از شبکه تهران دیدم)  ***ضمنا در زمان ناصر خسرو ظاهرا بسیاری از مردمان فلسطین شیعه بوده اند که از آنجا اخراج شدند در زمان های بعدی. اگر سفرنامه ناصرخسرو را داری یا علی آدرس و سندش را دقیق بیاور. 

درجواب فردی که دروبلاگم مطالبی نوشته بودنکاتی نوشتم. چند نکته مهم رااینجا می اورم:

***  اولا: اینکه برخی می خواهند حماس را با القاعده نسبت دهند به نظر می رسد چرا الان القاعده اینقدر کم مقابل صهیونیست ها موضع گرفته است؟ حتی حمایت های علمای طرفدار القاعده از صهیونیسم و مخالفتشان با حماس و حتی تظاهر کنندگان به نفع حماس بسیار جالب توجه است: شیخ كه "اللحیدان" مفتی وهابی سعودی: تظاهرات عليه اسرائيل فساد في الارض است. القاعده به نظرم بادبادکی است در دست سران صهیونیسم بین الملل ولی حماس و جهاد قطعا در مقابل صهیونیست ها ایستاده اند و نمی توانند با هم رابطه ای داشته باشند. القاعده را سازمان جاسوسی سیای آمریکا درست کرد که القاعده را در افغانستان برای مبارزه علیه رقیب خودش شوروی درست کرد. سایت استاد عبدالله شهبازی این را دارد. ثانیا:در کتاب ها و سایت ها و سخنرانی های رسمی سران حماس چون ابوسرور و رمضان عبدالله و دکترفتحی شقاقی حمایت های بسیار زیبایشان از ائمه (علیهم السلام) دیده می شود. کتاب شيعه وسني، غوغاي ساختگي، نوشته دکترفتحي شقاقي،موسس جهاداسلامی فلسطین، در سايت مجمع جهانی تقريب مذاهب اسلامی قابل دسترس است و بسیار قابل توجه است و حمایت های بی دریغ برخی رهبران فلسطینی را از امام و انقلاب و تشیع می رساند.

ثالثا: ضمنا الان تمام استراتژیست های آمریکا وصهیونیسم اتفاق نظر دارند که پیروزی حماس و جهاد اسلامی پیروزی ایران و حزب الله است. رهبران ایران و حزب الله هم بارها این را گفته اند. مطلب اجماع بین دشمنان ثابت می کند صحت خود را.

رابعا: شما دقت نکرده اید که سلفی ها با ناصبی ها خیلی فرق دارند. سلفی ها هم طیف های متعددی دارند. برخی نحله های سلفی متمایل به شیعه اند و حتی در حوزه قم علیه وهابیان تندرو سخنرانی داشته اند. نمی دانم که چرا برخی این دو را یکی گرفته اید؟ واقعا مطلب به این وضوح را نمی دانند؟ چرا؟؟؟ چرا؟؟ احتمالا کتمان و انکار ابزار جنگ روانی آنهاست.

***مطلب بسیار قابل توجه این است که بسیاری از رهبران اخوان المسلمین مصر (که حماس هم شعبه فلسطینی آن بوده است.) مثل حسن البنا از حامیان تقریب مذاهب اسلامی و نزدیکی شیعه وسنی بوده اند و عاکف که فعلا رهبر اخوان المسلمین است. در این باره شهید فتحی شقاقی مقالاتی دارد که لینک انها را تقدیم می کنم. دکتر فتحی شقاقی از رهبران آزاده فلسطینی حامی جدی انقلاب و امام بود. رک:شيعه وسني،غوغاي ساختگي اثردکتر فتحي شقاقي  (http://taghrib.ir/persian/Default.aspx?pgid=7&scid=2&dcid=42615)  و همچنین: موضع ‌گيري‌ علماي‌ جهان‌ اسلام‌ درباره‌ تشيع‌:نوشته شهیددکتر فتحی شقاقی ترجمه حجه الاسلام والمسلمین سيد هادي‌ خسروشاهي ‌(http://taghrib.ir/persian/Default.aspx?pgid=7&scid=2&dcid=37281)  و همچنین: شيعه و سني از ديدگاه نواب صفوي و رهبران اخوان المسلمین: نخستين گام‌ها در راه تقريب نوشته حجت‌الاسلام سيدهادي خسروشاهي به نقل روزنامه اطلاعات شنبه 7 بهمن۱۳۸۵  و با نقل سایت مجمعتقریب بین مذاهب اسلامی  (http://taghrib.ir/persian/Default.aspx?pgid=7&scid=7&dcid=37282)  اساسا حسن البنا از پایه گذاران مجمع تقریب در مصر بوده است و بسیاری از سران اخوان المسلمین در مصر و فلسطین و سودان و پاکستان  و ... صریحا از انقلاب شیعی مردم ایران و تشیع و امام خمینی رحمه الله علیه و  ایت الله خامنه ای حفظه الله و شهید نواب صفوی رحمه الله علیه حمایت کرده و می کنند و در جنگ ایران وعراق هم طرف ایران را گرفتند. ر.ک:(http://taghrib.ir/persian/Default.aspx?pgid=7&scid=7&dcid=37282

حامد (http://jew.blogfa.com/post-74.aspx) باز هم یک خطرراگوشزد کرده که عین آنرا می آورم:

حکایت حماس، امام حسین(ع) و یزید و ساده لوحی برخی از ما

سایت اینترنتی عراق نو (که به نظر می آید وابسته به آن دسته از شیعیان عراق است که رهبرشان مفتخر به تشکر جورج بوش شده است) طی گزارشی که آن را به یک عکس فتوشاپی هم مزین کرده، ادعا کرده است: «گفته یکی از رهبران حماس در مصاحبه وی با کانال الجزیره قطری مبنی بر اینکه "سننتصر على اسرائيل كما انتصر يزيد على الحسين:بر اسراییل پیروزخواهیم شد همچون پیروزی یزیدبر حسین! "هیچگاه از اذهان مردم عراق پاک نخواهد شد» در اینجا چند سئوال به وجود می آید:

۱- اگر این خبر صحت دارد، نام این رهبر حماس چیست؟
۲- این مصاحبه در چه روز و چه ساعتی با شبکه الجزیره صورت گرفته است؟
۳- آیا این سایت می تواند، فیلم این مصاحبه را هم پخش کند؟
مطمئن هستم که این سایت، جوابی برای سئوالهای بالا ندارد. با این حال برای اینکه دغلکاری این سایت ثابت شود، از خوانندگان وبلاگ دعوت می کنم جمله ""سننتصر على اسرائيل كما انتصر يزيد على الحسين"را در گوگل یا هر موتور جستجوی دیگری سرچ کنند. توجه به نتایج این جستجو نشان می دهد:  این جمله فقط در سایتها و وبلاگهای فارسی زبان وجود دارد که البته این سایتها و وبلاگها هم منبع شان در نقل این جمله، سایت «عراق نو» است. حتی در یک سایت عرب زبان هم، این جمله را نمی بینیم.  سایت «عراق نو» مدعی است "(این) گفته یکی از رهبران حماس...هیچگاه از اذهان مردم عراق پاک نخواهد شد". خوب! آیا جالب نیست با وجود این همه سایت و وبلاگ عرب زبان که شیعیان عراقی آنها را اداره می کنند، حتی در یکی از آنها هم چنین جمله ای نقل نشده است؟ مگر نه این است که این جمله، دل مردم عراق را جریحه دار کرده است و هیچگاه از ذهن آنها پاک نخواهد شد؟ پس بازتاب چنین جمله ای در سایتها و وبلاگهای عربی شیعی کجاست؟ با توجه به اینکه مصاحبه مذکور، با یک شبکه عربی و به زبان عربی انجام شده است، خبرهای منتشر شده به زبان عربی که آن را منعکس کرده اند کجا هستند؟ بنابراین اجازه بدهید، همکاری این برادران شیعه مان را با حکام وهابی سعودی، در کوبیدن و لجن مال کردن بچه های حماس، به آنها تبریک بگوییم!

***در پايان گفتار، همراه با امام خميني همان سخناني را تكرار مي‌كنيم كه ايشان از هفده سال پيش در خطبه‌اي (در جمادي الاولي 1384هـ.ق) بيان داشته‌اند: «دستهاي ناپاكي كه در جهان اسلام بين‌‌شيعه و سني اختلاف مي‌اندازند، نه سني هستند و نه شيعه. اينها ايادي استعمارند كه مي‌خواهند بر كشورهاي اسلامي مسلط گردند. دولت‌هايي كه با نيرنگ‌هاي مختلف و وسايل گوناگون مي‌خواهند ثروتهاي مردم ما را غارت كنند، به‌نام شيعه و سني، اختلاف ايجاد مي‌كنند» به نقل از:شيعه وسني، غوغاي ساختگي، نوشته دکترفتحي شقاقي،موسس جهاداسلامی فلسطین، سايت مجمع جهانی تقريب مذاهب اسلامی

دوستان من! هر کس هر گونه کمکی می تواند داشته باشد، یا علی منتظر هستم تا این مطلب را به سرانجامی جدی برسانیم. فقط آدرسها و سندهای قابل ارائه علمی و معتبر رایادتان نرود... 

متن کامل ویراست جدیداین کتاب ارزشمند را که امسال در تیراژ صد هزار جلد(چاپ های چهارم تا هشتم) منتشر شد را در این آدرسها ببینید: وبلاگ کتاب: http://www.dastepenhan.blogfa.com  و همچنین:متن کتاب در خبرگزاری رسا/خبرگزاری حوزه های علمیه(صفحات۱-۱۱۴) وهمچنین:عکس های کتاب دست پنهان /16 صفحه رنگی آخر کتاب(صفحات ۱۱۴-۱۳۲) از سایت اسلام ناب وهمچنین: پی.دی.اف کتاب(صفحات 1-114) از سایت اسلام ناب وهمچنین:فصل بسیار مهم وجدیدکتاب دست پنهان/پاسخ به شبهات موافقین قمه زنی

مقدمه چاپ ششم..... 1  (این فصل جدید است)

 فصل اول ـ اهمیت عزاداری برسالارشهیدان(علیه‏السلام).....3  (این فصل جدید است)

     آیات و روایات........... 4

     بیانات امام‏خمینی(قدس‏سره) و رهبر معظم انقلاب(مدظله‏العالی).......... 8

 فصل دوم ـ تاریخچة قمه زنی......... 11

     1. قمه‏زنی چیست؟........12

     2. پیدایش قمه‏زنی......... 14

         الف- ورود قمه‏زنی به ایران در زمان صفویان و جریان‏فداییان.......... 16

          ب- رواج قمه‏زنی در دوران قاجار......... 19

     3. نقش استکبار در ترویج و بهره‏برداری از قمه‏زنی......... 22

          الف- نقش استعمار انگلیس........... 22

          ب- نقشة سيا در رابطه با فرهنگ عاشورا ..........24

فصل سوم ـ سیر تاریخی مقابلة علما با انحرافات عزاداری....... 27

     1. موج اول؛ مبارزة علامه سیدمحسن‏امین(رحمه‏الله).......... 30

     2. موج دوم؛ مقابله حضرت امام خمینی(قدس سره)......... 33

     3. موج سوم؛ حکم حکومتی رهبر معظم انقلاب(مدظله‏العالی)...... 37

‏فصل چهارم ـ علل صدورفتوای عدم جواز قمه زنی ازسوی علما..43 (این فصل تغییر یافته)

     1. وهن بودن قمه زنی............. 44

          الف- فتاوی مراجع تقلید........... 44

          ب- سایر علما ............47

     2. غیر منطقی و غیر قابل پذیرش بودن.......... 53

     3. عدم وجود سند شرعی برای قمه‏زنی و خرافی و بدعت بودن آن........... 56

          الف- فتاوی مراجع تقلید......... 56

          ب- سایر علما.......... 58

     4. اضرار و ایذاء...... 61

          الف- فتاوی مراجع تقلید...... 61

          ب- سایر علما....... 62

     5. لزوم تبعیت از حکم ولیّ فقیه در حرمت قمه زنی..... 65

          الف- فتاوی مراجع تقلید.... 65

          ب- سایر علما.... 66

فصل پنجم) ـ 25 پرسش  و پاسخ ازعلما و صاحب‏نظران دربارة سؤالات رایج در موضوع قمه‏زنی...... 73   (این فصل جدید است)

فصل ششم ـ چند کتاب خواندنی در موضوع عزاداری...... 104  (این فصل جدید است)

     مسائل جدید از دیدگاه علما و مراجع تقلید...... 105

     هیئت؛ فضیلت و آیین مجالس ذکر اهل‏بیت(علیهم‏السلام)..... 106

     از عاشورای حسینی تا عاشورای شیعه..... 107

     عزاداریهای نامشروع (ترجمه رسالة التنزیه لأعمال الشبیه)..... 108

     قمه زنی؛ سنت یا بدعت؟.... 109

      از شور تا شعور حسینی...... 110

     خون موعود..... 111

     تراژدی کربلا، مطالعه جامعه شناختی گفتمان شیعه..... 112

     عاشورا، عزاداری، تحریفات..... 113

فصل هفتم ـ مروری‏اجمالی بر سوءاستفادة‏دشمنان‏تشیع ازمسألة‏قمه‏زنی... 115-132

 مقدمه چاپ ششم را باهم بخوانیم...

اتَّقُوا اللَّهَ وَ كُونُوا زَيْناً وَ لَا تَكُونُوا شَيْناً جَرُّوا إِلَيْنَا كُلَّ مَوَدَّةٍ وَ ادْفَعُوا عَنَّا كُلَّ قَبِيحٍ.[1] امام حسن عسگری× فرمود: تقوای الهی را رعایت کنید و زینت ما باشید؛ نه مایه ننگ ما. با رفتار خود همة محبت‏ها را به سوی ما جلب کنید و [با رفتار مناسب خود] هر [نسبت] ناروایی را از ما دور کنید.

آنچه ائمه هدی از محبین و شیعیان خود انتظار دارند، هدایت همة ارادت‏ها و دوستی‏ها به سوی آنها و دفع هر قبیحی از ساحت قدسی آن انوار تابناک الهی است.ارادت قلبی و ابراز احساسات خالصانه دوستداران اهل‏بیت به محضر آن بزرگواران در طول قرون و اعصار، موجب شده جهانیان رفتار و منش ما را وسیلة شناخت بزرگان دینمان بدانند. از این‏ روست که دشمنان مکتب اهل بیت نیز مترصد به دست آوردن نمونه‏هایی از رفتارهای ما هستند که بتوانند با عرضة آن به افکار عمومی دنیا، نفرت و انزجار عمومی را بر ضد الگوهای دینی ما ـ علیهم صلوات‏الله ـ برانگیزند. لذاست که می بینیم اکثر پایگاه‏های اینترنتی و شبکه‏های تبلیغاتی استکباری از تصاویر شیعیانی که با رفتارهایی مثل قمه‏زنی، چهار دست و پا رفتن و... قصد عرض ارادت به امام حسین× را داشته اند، سوءاستفاده و شیعیان را انسان‏هایی متوحش، غیرمنطقی و خشونت‏طلب معرفی کنند و جنایات خود را در کشورهای شیعی تلاش برای کنترل و نظم‏بخشی جامعه‏ای غیرمتمدن و بدوی نشان می‏دهند.

از سوی دیگر، سایت‏های تبلیغی مسیحیت و وهابیت با ارائة این تصاویر، ذهن مخاطب را از فرصت فکر کردن به پذیرش مذهب متعالی و مترقی تشیّع دور نگه می‏دارند.این مجموعه  ثمرة تلاشی است برای شناخت تاریخچه، سیر تطورات و زمینه‏های موضع‏گیری فقهی و اجتماعی علما در مورد قمه‏زنی و در آخر ارائة نمونه‏هایی از سوءاستفادة دشمنان تشیع از آن.استقبال گستردة علاقمندان به نشر فرهنگ عاشورا از این مجموعه، علیرغم محدودیت توان تهیه کنندگان در پاسخگویی به درخواستهای مکرر افراد، مجموعه‏های فرهنگی، نهادها و دستگاههای مذهبی، زمینه‏ساز انتشار پنج چاپ از این کتاب ـ با حمایت ارزشمند اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان قم ـ در مدت‏زمانی کوتاه شد.

ترجمة سریع آن به چند زبان زندة دنیا و دهها هزار مراجعه به سایت دست پنهان و لینک‏دادن دهها پایگاه اطلاع‏رسانی به آن، نشانگر لطف الهی و نزول برکاتی است که منشأ آن را ویژگی‏های خاص این مجموعه نمی دانیم؛ بلکه نیاز وافر جامعه و آمادگی مردم برای پذیرش استدلال محکم و تهی بودن فضا از محصولات قوی و پاسخگو، علت این‏گونه استقبال‏هاست.امید که بصیرت دینی عزاداران حسینی و ارادتمندان آستان نورانی ائمة هدی^ موجب جلب رضای صاحب عزای واقعی، حضرت ولی‏عصر(عجل الله تعالی فرجه الشریف) و زمینه‏ساز ظهور حضرتش گردد. دفتر فرهنگی فخرالأ ئمه(علیهم‏السلام) ذیحجه ‏الحرام 1430

[1]. بحارالأنوار، ج 75، ص 372

قمه‏زني سنت يا بدعت؟

مخالفت با قمه‌زني، مخالفت با عزادارى نيست؛ مخالفت با ضايع کردن عزادارى است. عزادارى امام حسين را نبايدضايع کرد. (بيانات رهبر معظم انقلاب در ديدار جمعى از اقشار مختلف مردم قم)

متأسفانه امروز «قمه زني سنت يا بدعت؟» موضوعي است به صورت هدفمند توسط مخالفان اسلام ناب و انقلابي برنامه‌ريزي و تدارک ديده مي‌شود، که هدف آن نيز چيزي جز ارائه چهره‌اي تحريف شده و
غير واقعي از انقلاب و مکتب تشيع به جهان نيست، انقلابي که اکنون تبديل به چشم و چراغ تمام مستضعفين جهان شده است و مکتبي که قلوب تمام حقيقت‌جويان را به خود جذب نموده است.

شايد در قديم و حتي چند سال پيش افرادي فقط بخاطر عشق به اهلبيت عليهم السلام و به صورت خودجوش مبادرت به اين گونه امور مي نمودند اما اکنون شاهد دست هاي پنهاني هستيم که دست‌ اندرکاران آن درصددند تا با استفاده از احساسات عوام جامعه و تحريک آن به اهداف شوم خود نائل گردند. جرياني که آشکارا مدعي مي‌شود ميان آنچه در کربلا صورت گرفته با آنچه فقه اهل بيت، عليهم‌السلام، مي‌گويد تضاد وجود دارد و فتوا صادر مي‌کند که در عزاداري سيدالشهدا، عليه‌السلام، جائي براي دخالت فقه و فقها وجود ندارد. جرياني که ديگر عملا هدف خودرا ضدّيت با دستور اکيد رهبري معظم انقلاب حضرت آيت الله خامنه‌اي که قمه‌زني را ممنوع اعلام نموده‌اند مي داند.

در چنين شرايطي مسئوليت و وظيفه سنگين همه‌ي کساني که به نحوي امکان روشنگري و تبيين واقعيت هاي ديني را دارند اينست که در جهت آگاه‌سازي مردم اقدام نموده و تمام توان خويش را در جهت شکستن حصار جهالت و خرافات به کار برند. و با پيرايه‌هائي که به بهانه عزاداري شهداي کربلا به دين و مذهب اهل بيت، عليهم‌السلام، بسته مي‌شود مبارزه نمايند. زيرا طراحي اين برنامه‌ها نشان مي‌دهد عناصر کار کشته و با تجربه‌اي دست‌اندرکار تهيه‌ي آن بوده اند و براي رسيدن به هدف مورد نظر امکانات زيادي بکار گرفته شده و سرمايه‌گذاري قابل ملاحظه‌اي نيز صورت گرفته است.

امروز شاهد آنيم که جريان آلوده‌اي «قمه زني» را «حقيقت مظلوم» مي‌نامد و براي احيا آن اين‌همه سرمايه‌گذاري مي‌کند و به خوبي مي‌داند که اعتقادات مردم را چگونه مي‌توان آماج حملات و ضربات قرار داد. از اين حيث ذره‌اي ترديد نبايد کرد و با مديريت فرهنگي مؤثر با جرياناتي که توسط دست‌هايي پنهان پديد آمده و مديريت مي‌شود و با اصل اسلام و نهضت عاشورا دشمني دارند مقابله نمود.

کتاب «قمه‌زني سنت يا بدعت؟» يکي از  اين اقدامات فرهنگي است که چاپ اول آن در سال 1385منتشر و مورد توجه تمامي مردم متدين و ولايت مدار اصفهان قرار گرفت که با توجه به اين استقبال گسترده با ويرايشي جديد در سال1386تجديد چاپ شد و در همان سال به چاپ ششم رسيد که بحمدالله توانست قدري مؤثر واقع شود و با انجام مسابقه کتابخواني و اقدامات فرهنگي برگرفته از آن در استان اصفهان، سال گذشته شاهد کاهش80درصدي قمه‌زني در اين استان بوديم.

همين نقش مؤثر کتاب منجر شد تا سال گذشته اين کتاب به عنوان کتاب برگزيده همايش تجليل از خادمان فرهنگ مکتوب اصفهان و همچنين کتاب برتر بخش فقه و اصول چهارمين همايش اهل قلم استان اصفهان شناخته شود. چاپ هفتم اين کتاب نيز امسال به همت وزارت فرهنگ وارشاد اسلامي منتشر مي شود. خوشبختانه امروز  با گذشت دو سال از انتشار اين کتاب جمع بسياري از عزيزان با اقباس از آن توانسته اند کتابها و محصولات فرهنگي مؤثري را جهت مبارزه با اين عمل خرافي ارائه کنند. که تلاش هاي همه آنها نيز متشکريم.علاقه مندان به تهيه کتاب مي توانند با شماره تلفن هاي 222900-0311انتشارات گلبن و يا شماره تلفن3360686-0311 تماس حاصل فرمايند.

وبلاگ نویسندهhttp://ghamezani.parsiblog.com/788576.htm

آيت‌الله امامي كاشاني در خطبه‌هاي نماز جمعه اين هفته تهران گفت: قمه‌زني حركت جاهلانه‌اي است كه اساس ندارد، براي اسلام مضر است و مي‌تواند ضربه‌اي به حركت امام حسين(ع) باشد.

به گزارش خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) امام جمعه موقت تهران در خطبه‌هاي اول نماز جمعه اين هفته تهران با اشاره به فرارسيدن ايام محرم هم‌چنين اظهار كرد: الان بيش از 13 قرن و نيم است كه تجلي عاشورا روزافزون است. حرم امام حسين حرم درس و كربلا، كربلاي زندگي مادي و معنوي جامعه بشري است، نه فقط شيعه و مسلمين؛ چرا كه غيرشيعيان هم به حرم اهل بيت ارادت مي‌ورزند؛ كربلا براي غيرمسلمين هم درس فداكاري است.

وي با بيان اين ‌كه روز عاشورا و شهادت رمز بقاي حسين (ع) بود، ادامه داد: رهبر معظم انقلاب بر اين معنا خيلي تاكيد كردند و برخي مراجع معظم در قم هم بر اين مساله تاكيد كردند و آن مساله قمه‌زني است. اين مساله نه در دين بوده و نه در روايات. حتي آن را در عصر ائمه هم شاهد نبوده‌ايم. اين حركت جاهلانه اساس ندارد، ولي نكته اين است كه اين حركت براي اسلام مضر است. اين مساله مي‌تواند ضربه‌اي به حركت امام حسين (ع) باشد.امام جمعه موقت تهران خاطرنشان كرد: كسي كه قمه مي‌زند مكتب امام حسين (ع) را خرد مي‌كند. اين چه جهل و چه ضربه‌اي است كه ما به عاشوراي امام حسين (ع) مي‌زنيم؟ جواب خدا را چه خواهيم داد؟ گاهي شنيده‌ام برخي افراد وقتي مي‌خواهند در روز عاشورا به حرم امام رضا(ع) بروند خود را به زمين مي‌اندازند و صورتشان را به زمين مي‌كشند. اين چه جهلي است؟
امامي كاشاني هم‌چنين گفت: اسلام و كشور جمهوري اسلامي بحمدالله به بركت انقلاب، اسلام و امام (ره)، خون شهدا و رهبري به‌جاي رهبر عزيزمان و فداكاري و حضور مردم در دنيا جلوه پيدا كرده، چرا اين‌طور اين‌ها را خرد كنيم؟ بايد از عاشورا درس گرفت. ائمه جماعات مساجد بايد به اين مساله توجه داشته باشند كه عزاداري‌ها، سخنان و روضه‌هاي ما بايد به چه شكل باشد. توجه به حديث، تفسير، احكام، مراثي و اشعار بلند درباره‌ امام حسين (ع) ضروري است. اميدوارم بتوانيم هر سال اين مراسم را بيشتر مورد رضايت امام زمان (عج) برگزار كنيم.

وقتی عزاداری هدف شد

عزاداریها باید هدفمند باشند، اگر هدف و جهت عزاداری گم شود فاقد خاصیت و تأثیر مثبت خواهد بود و ممكن است تأثیر منفی هم بگذارد.‎اما عزاداریها چه هدفی میتوانند داشته باشند. برای شناخت هدف در عزاداری، ابتدا باید اندیشه و هدف صاحب مصیبت شناخته شود تا چنانچه عزاداری صورت گیرد نسبت به تحقق آن اندیشه و هدف، عملی صورت گیرد. ‎‎

آیه قرآن میفرماید: "یا ایها الذین آمنوا كونوا انصار الله كما قال عیسی ابن مریم للحواریین من انصاری الی الله قال الحواریون نحن انصار الله"(صف/ 14)؛ ای كسانی كه ایمان آوردهاید یاوران خدا باشید، همچنان كه عیسی بن مریم به حواریون گفت: چه كسی یار من به سوی خداست، حواریون گفتند: ما یاوران خدا هستیم. ‎‎پیام آیه و حرف خدا این است كه بیایید یار خدا باشید. كاری برای خدا انجام دهید، سپس خداوند شاهد مثال میآورد كه شما همچون حواریون حضرت عیسی باشید كه تا حضرت عیسی طلب یاری كرد به كمكش شتافتند. ‎جمله حواریون كه نحن انصار الله و تأیید قرآن بر این جمله، حكایت از این دارد كه یاری كردن پیامبر در هر زمان یاری كردن خداوند است. و به تبع آن یاری كردن امام هر زمان یاری كردن خود خداست.

گذشته از این آیه، خود امام حسین علیه السلام در كربلا و عاشورا ندایش طلب نصرت بود. "هل من ناصرِ ینصرنی"؛ آیا كسی هست كه مرا یاری كند؟ هدف امام از یاری گرفتن، تحقق اسلام واقعی و ریشه كن كردن ظلم و فساد بود و رسیدن به این هدف جز با كمك خواستن از دیگران امكانپذیر نیست. ‎بنابراین ندای خداوند، یار گرفتن است، ندای همه پیامبران و ائمه نیز یار گرفتن است. ندای امروز امام زمان نیز همان جمله امام حسین علیه السلام است كه میفرمود: "هل من ناصر ینصرنی. " ‎

حال كه ما مجالس عزاداری بر پا میكنیم هدفمان از این مجالس باید یاری كردن امام حسین علیهالسلام در راهی كه او شروع كرده بود، باشد. هدف از عزاداری باید كمك به تحقق بخشیدن اهداف و اندیشههای امام حسین علیه السلام باشد. این هدفمندی در برپایی مجالس عزاداری بیشترین اهمیت را دارد و به محتوا و شكل عزاداری - یعنی 2 عامل دیگر - جهت میدهد و در آنها تأثیر میگذارد و كیفیت آنها را تغییر میدهد. ‎‎‎‎‎‎همین هدفمند بودن عزاداریها در قبل از انقلاب بود كه باعث پیروزی انقلاب شد. چرا كه مردم میدیدند اگر بخواهند كاری حسینی بكنند باید با طاغوت بجنگند. شاه آن روز و سردمداران حكومتی، حكم یزیدیان را پیدا كردند لذا مبارزه با آنها كاری حسینی قلمداد می شد. ‎‎‎بنابراین عزاداری مقدمه رسیدن به یك هدف برتر و متعالی است. برپایی عزاداری، مقدمه یاری كردن امام حسین علیه السلام است. اما خیلی اتفاق میافتد كه فلسفه عزاداری فراموش میشود و عزاداری از مقدمه بودن به هدف بودن تبدیل میشود. یعنی عزاداری فی نفسه مقدس میشود و برپایی آن تبدیل به هدف میشود. آن وقت شاهد مراسم عزاداری برای عزاداری هستیم، نه عزاداری برای یاری كردن امام حسین علیه السلام. ‎‎‎‎‎‎

اما خطر این نوع عزاداریها چیست؟ ‎

خطر مهم اینست كه عزاداران فكر میكنند آخر خط همین جاست، چون عزاداری خودش تبدیل به هدف شده است لذا پرداختن به عزاداری آخر خط تلقی میشود. و وقتی هم فكر كردند كه دیگر آخر خط است، جلوتر نمیروند و فقط در آن تنوع ایجاد میكنند و به جای رشد كمالی و عمودی، رشد سطحی و افقی پیدا میكنند. وقتی هم این اتفاق افتاد تنوع در عزاداریها روز به روز بیشتر می شود. قبلاً به سینه میزدند، حالا به پا میزنند، قبلاً با لباس سینه میزدند، حالا لخت میشوند، قبلاً با دست سینه میزدند حالا میخواهند تیغزنی و قمهزنی كنند. ‎‎‎‎‎‎‎‎عزاداری وقتی خودش هدف شد، دیگر چیزی گفته نمیشود كه دانسته شود بلكه گفته میشود كه گریانده شود. دیگر آنچه گفته میشود انسانها را به فكر فرو نمیبرد بلكه احساسات را برمیانگیزاند . دیگر نمیگویند چرا امام حسین علیه السلام كشته شد بلكه میگویند چگونه كشته شد. دیگر صحبتی از امام قبل از تاسوعا و عاشورا نیست. ‎‎‎‎‎‎‎‎

وقتی عزاداری خودش هدف شد، دیگر از این كه هدف امام حسین علیه السلام چه بود، چه چیزهایی گفت، چگونه عمل كرد ... بحثی به میان نمیآید. دیگر توی عزاداریها از این كه یاران امام حسین علیهالسلام چگونه آمدند و چگونه انتخاب كردند بحثی نمیشود بلكه صحبت از چگونه كشتنشان است. حرّ چگونه كشته شد، جون چگونه كشته شد، حضرت علی اكبر و حضرت ابوالفضل چگونه كشته شدند، حضرت علی اصغر چگونه كشته شد. ‎‎‎‎

در عزاداری برای عزاداری، بحث مهم فقط برانگیختن احساسات صرفاً حزن آلود است. دیگر از این كه حضرت زینب علیها السلام چگونه پایمردی كرد و چگونه در كوفه و شام خطبه خواند و چه حرفهایی فرمود چیزی گفته نمیشود، بلكه اینگونه گفته می شود كه قدش خمیده شد و مثل پیرزنها راه می رفت. ‎‎‎‎‎‎در عزاداری برای عزاداری، اندیشه به بحث گذاشته نمیشود، جسم و هیكل به نمایش گذاشته میشود، قد و هیكل، موها و بازوها، چشمها و ابروان توصیف میشوند. این است خطر مهم كه امروزه عزاداری ما به آن گرفتار شده است یعنی بی هدف شدن عزاداری. میلیونها تومان خرج میشود، ساعتها وقت گذاشته میشود اما بهره اندكی نصیب میشود و حتی در برخی از این عزاداریها چیرهای ضد دینی از آنها بیرون می آید. ‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎

 محتوای عزاداری:

وقتی عزاداری هدفش را گم كرد اولین تأثیرش را در محتوای عزاداری میگذارد، بین عزاداری برای یاری كردن امام حسین علیه السلام با عزاداری برای عزاداری خیلی فرقهاست. در قسمت قبل به برخی از این تفاوتها اشاره كردیم و در اینجا نیز بیشتر به آن میپردازیم. وقتی هدف عزاداری گم شود و عزاداری از مقدمه بودن به هدف بودن ارتقا پیدا كرد، آنچه كه رخ میدهد متأسفانه خیلی دردآور و مایه تأسف است. عزاداران فكر میكنند اگر به مجالس حسینی بروند و اشكی بریزند و سینهای بزنند و دستهای راه بیندازند یا قمهزنی كنند دیگر كار تمام شده است. اینها به محض اتمام زمان عزاداری، كار و وظیفه دیگری برای خود قائل نیستند و خیلی راحت زندگی عادیاشان را شروع میكنند و اصلاً یادشان میرود كه اینها صدها بار حسین حسین گفته اند. ‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎

اما كجا این "حسین حسین" گفتن یادشان میرود؟‎زمانی كه عزاداری تمام میشود و میبینند كه فساد در جامعه همچنان رو به گسترش است تأملی در خویش نمیكنند كه آیا اینها به ما ربطی دارد یا خیر؟ در مقابل خیلی چیزها ساكت هستند و اینها كه ده روز یا دو ماه عزاداری كردهاند قبل و بعدشان با هم فرقی نكرده است. و حتی میبینیم جامعه نیز فرقی نكرده است. آخر باید فرقی باشد بین كسی كه "حسین حسین" میگوید و كسی كه نمیگوید. اینها متأسفانه خیلیهاشان به مسائل اجتماعی جامعه توجهی نمیكنند. به آنچه كه در اطرافشان اتفاق میافتد لحظهای تأمل نمیكنند. با این كه سیره و روحیه امام حسین علیه السلام اصلاحگری، روشنگری و بهبود امور بود این روحیه به عزاداران منتقل نمیشود. چرا كه در فلسفه عزاداری برای عزاداری حداكثر چیزی كه تسلی دل ائمه علیهم السلام است گریه كردن و بر سر و سینه زدن است اما در عزاداری برای یاری كردن امام حسین علیه السلام آنچه تسلای دل نه تنها ائمه علیهم السلام؛ بلكه خداوند و تمامی پیامبران از آدم تا خاتم است، تلاش در تحقق بخشیدن هدفی از اهداف امام حسین علیه السلام است .‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎‎

در عزاداری برای عزاداری، تربیت عزاداران بر این مبنا استوار است كه چگونه شور بگیرند . چگونه به سر و سینه بزنند. چگونه همخوانی و همراهی كنند. اما در عزاداری برای یاری كردن امام حسین علیهالسلام، انسانهای حماسی، بصیر، جامعهشناس و جهانشناس و دینشناس و زمانشناس تربیت میشوند كه بتوانند امروز منشأ اثر شوند. ‎‎‎‎‎‎‎در عزاداری برای عزاداری، از منافع و روشهای قمهزنی خیلی بحث میشود اما در عزاداری برای یاری كردن امام حسین علیه السلام به جای این كه توصیه كنند كه چگونه قمه را بر سر زنند، ساعتها مطلب از اندیشههای امام حسین علیه السلام گفته میشود كه تا شاید اینها به مغز فرو رود و در دل جای گیرد. آنچه كه امام حسین علیه السلام میخواهد، یافتن و تربیت شدن كسانی است كه اندیشه او را بگیرند و در دنیای امروز به كار گیرند . ‎‎‎‎‎‎‎

 شكل عزاداری:

وقتی هدف عزاداری گم شد، به تبع آن محتوا نیز تغییر میكند و به تبع آن هم شكل عزاداری هم تغییر میكند. عزاداری چشم گیرتر اما بی محتواتر میشود. عَلَمها و پرچمها زیاد می شود، طبلها و سنجها زیاد میشود، شورها و بر سر و سینه زدنها زیاد میشود، تیغزدنها و قمهزدنها زیاد میشود، قلاده به گردن میآویزند و عو عو میكنند، در كربلا و به سمت حرم سینهخیز میروند، و دهها نوع عمل دیگر. عزاداری وقتی خودش هدف شد، دیگر چیزی گفته نمیشود كه دانسته شود بلكه گفته میشود كه گریانده شود. دیگر آنچه گفته میشود انسانها را به فكر فرو نمیبرد بلكه احساسات را برمیانگیزاند . دیگر نمیگویند چرا امام حسین علیه السلام كشته شد بلكه میگویند چگونه كشته شد. دیگر صحبتی از امام قبل از تاسوعا و عاشورا نیست. ‎‎‎‎‎‎‎‎در عزاداری برای عزاداری، چون آخر خط ، خود عزاداری است، تنوع به اوج خود میرسد، چرا كه آخر خط همین جاست و هر كاری كه میشود باید انجام داد. این نوع عزاداری چون مرحله بعدی ندارد و كاری نیست كه بعداً بشود انجام داد، همه تلاشها و فكرها برای تنوع بخشیدن به آن صورت می گیرد. ‎‎‎‎‎اما در عزاداری برای یاری كردن امام حسین علیه السلام شكل عزاداری بسیار ساده، متین و آرام است. فرد شاید یك ساعتی بیشتر در مجلس روضه ننشیند، اما میداند كه اگر بخواهد حسینی باشد خیلی كارها باید بكند. او چون جهانشناس و زمانشناس است با نگاهی به اینترنت و ماهوارهها و رسانهها و وضعیت فكری مردم جهان امروز در فكر این است كه: ‎‎‎‎‎

1- اگر امام حسین علیه السلام در دنیای امروز ما بود به چه مسائل و كارهایی میپرداخت .‎

2- چگونه میشود اندیشههای امام حسین علیه السلام را در جهان امروز پیاده كرد. ‎‎

پاسخ دادن به سوالات فوق از دل ساعتها به سر و سینه زدن و زنجیرزدن و قمهزدن به هیچ وجه بیرون نمیآید، بلكه ماهها مطالعه و تحقیق و پیگیری و تلاش و جهاد لازم است. ‎‎‎‎‎در عزاداری برای عزاداری زمان عزاداری ده روز اول محرم است و ده روز آخر صفر، اما در عزاداری برای یاری كردن امام حسین علیه السلام همه روزهای سال جزو ایام عزاداری است. چرا كه آنقدر كار به زمین گذاشته شده هست و آنقدر تلاش و پیگیری برای تحقق اهداف امام حسین علیه السلام لازم است كه همه اوقات سال را پر خواهد كرد.

خلاصه و نتیجه گیری: ‎

عزاداری ناب حسینی ضمن این كه وسعت و پهنای زیادتر و خیلی بیشتری از عزاداری رایج دارد اما حد و حصرهای بسیار فراوانی هم دارد. اگر هدف ترویج فرهنگ و مكتب امام حسین علیه السلام است خیلی از معیارها را باید رعایت كرد، اما اگر صرفا مجلسآرایی و دسته راه انداختن و از این قبیل حرفهاست، ما هم بحث خاصی روی آن نداریم. منبع: http://www.ghamezani.blogfa.com/post-43.aspx

***بحث هایی با فردی به نام کلب رقیه در قسمت پیام های مطلب قبلی داشتم که امیدوارم مورد توجه و دقت شما قرار بگیرد و اگر نظراتی دارید، خوشحال می شوم که بدانم. شاید در آینده ای نزدیک مباحثم با جناب کلب رقیه را بطور چکیده و منسجم در وبلاگ بیاورم. خوشحال می شوم شما دوست همراه نیز به غنای بحث کمک کنید.

***در مطلبی که کتاب و مقاله اقای اکبرنژاد در نقد قمه زنی را داشتم اصل مقاله مفصل ایشان را از مجله فقه اهل بیت(ع) شماره ۴۸ اوردم. (به این ادرس رجوع بفرمائید.) در شماره ۴۹ مجله فقه اهل بیت(ع) قسمت اول این مقاله نقد شد که در این ادرس ها می توانید ببینید: نقدى بر مقاله «قمه زنى و اعمال نامتعارف در عزادارى» محسن محقق حسين سيف اللهى  و ادامه نقد در صفحه بعدی البته منتقد محترم حرمت قمهزنی را قبول دارند ولی برخی حرف ها ی مقاله را نقد کرده اند که می توانید ببینید. در شماره ۵۰ همان مجله نویسنده اصلی مقاله به نقدها پاسخ گفتند:حدود جزع در عزادارى اهل بيت(ع) پاسخى به نقد مقاله «قمه زنى و اعمال نامتعارف در عزادارى» محمد تقى اكبرنژاد و ادامه در صفحه بعدی . امیدوارم که با تامل به این شیوه بحث آزاد طلبگی به حقیقت رهنمون شویم و قدر مباحث عمیق فقهی-حوزوی را برانیم. امید که همین شیوه در دانشگاه های ما هم مرسوم شود.